FANDOM


Przepraszam za zla nazwe Suzy
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Applejack23
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nieedytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Oczywiście można edytować błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).


 

Borzoj
Borzoj 9
Inne nazwy Chart rosyjski; org. nazwa русская псовая борзая
Charakterystyka Wysoki, smukły pies o dość długiej szacie i typowej dla chartów budowie
Waga 35-48 kg
Wysokość Pies: 70-85 cm

Suka: 65-75 cm

Sierść Szata miękka i długa, tworząca krótkie pierścienie
Umaszczenie Sierść może być biała, złota (we wszystkich odcieniach), czerwona, szara, płaszczowa, pręgowana, czarna z ciemną kufą, jednolita bądź łaciata
Kraj pochodzenia Rosja
Kraj patronacki Rosja
Klasyfikacja FCI: Grupa X, sekcja 1,

wzorzec nr 193


UKC: Grupa 3 – Sighthound and Pariah

Borzoj – duży pies z rodziny chartów.

Nazwa borzoj pochodzi od rosyjskiego słowa oznaczającego "chyży", "zwinny". Jest to typowy pies posługujący się wzrokiem podczas polowania, na co wskazuje wąska głowa i budowa przypominająca charta angielskiego.

Chart rosyjski borzoj jest jednym z największych i najbardziej majestatycznych przedstawicieli chartów. Wytworny i wysmukły jest niewątpliwie szlachetnym psem. Ten arystokrata psiego gatunku był, głównie w XIX wieku, ulubionym towarzyszem zarówno rosyjskich carów, jak i innych europejskich władców. Był psem towarzyszącym dworskim rodzinom, a także wykorzystywanym do polowań na niedźwiedzie.

Jest to bardzo stara, rosyjska rasa. W średniowieczu pojawiła się we Francji. Majestatyczny chód i opanowanie tego psa mogą sprawiać wrażenie pogardliwego traktowania otoczenia. Obecnie jest psem do towarzystwa. Wymaga dużo ruchu, więc należy pozwolić się mu wybiega. Jego posłuszna i powściągliwa natura, piękno i inteligencja sprawiają, że jest niezrównanym towarzyszem.

Historia

Prawdopodobnie ta arystokratyczna rasa pochodzi od chartów, zapewne przywiezionych do Rosji z Bliskiego Wschodu. Borzoj istnieje w rozpoznawalnej postaci co najmniej od 500 lat i był ulubionym psem carów Rosji. Były to psy polujące w parach lub trójkami. Potrafiły dogonić wilka i zmusić go do posłuszeństwa, ciągnąc za szyję. Nie zagryzały go, tylko raczej przyciskały do ziemi. Polowanie z borzojami zawsze było wielkim wydarzeniem. Wiele z tych psów zostało podarowanym innym władcom Europy i dzięki temu rasa przetrwała po rewolucji październikowej. Wyraźne konotacje z arystokracją sprawiły, że po 1917 roku ich liczba w Rosji drastycznie spadła.

Biegi

Wspaniale jest patrzeć na borzoja biegnącego w charakterystyczny elegancki sposób. Trzeba tylko dysponować dużą otwartą przestrzenią, a to jest możliwe jedynie na wsi. Borzoje są wytrzymalsze od swoich protoplastów dzięki skrzyżowaniu ich na wczesnym etapie hodowli z miejscowymi, rosyjskimi psami o długiej szacie. Hodowane do polowania w parach, psy te łatwo zgadzają się z innymi psami podobnej wielkości i budowy, jak charty angielskie. Ich długa, jedwabista szata jest drugim czynnikiem, który trzeba wziąć pod uwagę przed nabyciem tego psa, gdyż wymaga ona regularnej pielęgnacji.

Charakter i zachowanie

W życiu codziennym borzoj ma charakter zrównoważony i spokojny. Na widok zwierzyny jest podniecony. Ma przeszywający wzrok i widzi z dużych odległości. Jego reakcja jest bardzo gwałtowna.

Wspaniale jest patrzeć na borzoja biegnącego w charakterystyczny elegancki sposób. Trzeba tylko dysponować dużą otwartą przestrzenią, a to jest możliwe jedynie na wsi. Borzoje są wytrzymalsze od swoich protoplastów dzięki skrzyżowaniu ich na wczesnym etapie hodowli z miejscowymi, rosyjskimi psami o długiej szacie. Hodowane do polowania w parach, psy te łatwo zgadzają się z innymi psami podobnej wielkości i budowy, jak charty angielskie. Ich długa, jedwabista szata jest drugim czynnikiem, który trzeba wziąć pod uwagę przed nabyciem tego psa, gdyż wymaga ona regularnej pielęgnacji.

Wygląd

Jest to pies o arystokratycznym wyglądzie, dużych rozmiarów, jednocześnie suchej i mocnej budowy,o bardzo nieznacznie wydłużonych proporcjach. Suki są zwykle dłuższe od samców. Kościec mocny, ale nie masywny. Kości są dość płaskie, muskulatura sucha, dobrze rozwinięta, zwłaszcza na udach, ale niezbyt wyraźnej rzeźbie. Harmonia kształtów i ruchu jest najważniejsza.

Ważne proporcje

U samców wysokość w kłębie jest równa lub nieco większa od wysokości w guzach kulszowych [dosłownie: górnej części zadu do ziemi]. U suk te wysokości są równe. Wysokość w kłębie powinna być nieco mniejsza od długości tułowia. Głębokość klatki piersiowej jest w przybliżeniu równa połowie wysokości w kłębie.Długość kufy od stopu do wierzchołka nosa jest równa lub nieco większa do długości czaszki od guza potylicznego do stopu.

Głowa: Oglądana zarówno z góry, jak i z profilu Sucha, długa, wąska, arystokratyczna. Widziane z profilu linie czaszki i kufy tworzą długą linię lekko wypukłą. Linia grzebienia potylicznego jest prosta lub lekko pochylona w stronę guza potylicznego, który jest dobrze zaznaczony. Głowa jest tak elegancka i sucha, że przez skórę widoczne są większe żyły.
Okolica czaszki:
Czaszka: Wąska, widziana od góry wydłużona, owalnego kształtu. Widziana z profilu prawie płaska.
Stop: Bardzo słabo zaznaczony.
Okolica twarzowa:
Wierzchołek nosa: Wierzchołek nosa duży, ruchliwy, wyraźnie wystający poza szczękę.
Grzbiet nosa: długi, wypełniony na całej długości, w pobliżu wierzchołka nosa tworzy lekki garbonos.
Kufa: Długość kufy od stopu do końca nosa jest równa lub nieco większa od długości czaszki mierzonej od guza potylicznego do stopu.
Wargi: Cienkie, suche, dobrze przylegające do szczęk, brzegi warg, powiek i wierzchołek nosa są czarne, niezależnie od umaszczenia.
Szczęki i zęby: Żuchwa mocna, zęby białe, mocne, zgryz nożycowy lub cęgowy.
Oczy: Duże, wyraziste, koloru ciemno orzechowego lub ciemno brązowego, osadzone nieco z przodu głowy, kształtu migdałowego, szpara powiekowa nie za wąska, osadzone skośnie.
Borzoj 2
Uszy: Niewielkie, cienkie, ruchliwe, osadzone powyżej linii oka i ku tyłowi, złożone prawie na potylicy, kiedy pies nie ma napiętej uwagi. Końce uszu usytuowane są blisko siebie lub skierowane w dół wzdłuż szyi i dobrze do niej przylegające. Kiedy pies ma napiętą uwagę uszy noszone są wyżej, na boki lub ku przodowi; czasami jedno lub oba uszy są uniesione, jak „końskie uszy”.
Szyja: Długa, sucha, spłaszczona bocznie, muskularna, lekko wysklepiona, nigdy nie jest wysoko noszona.
Tułów:
Kłąb: nie zaznaczony.
Grzbiet: szeroki, muskularny, sprężysty. Grzbiet z lędźwiami i zadem tworzy łuk, który jest bardziej wyrażony u samców. Najwyższy punkt tego łuku usytuowany jest przed środkiem lędźwi lub pomiędzy 1-szym a 2-gim kręgiem lędźwiowym.
Lędźwie: długie, wydatne, muskularne, umiarkowanej szerokości.
Zad: długi, szeroki, lekko pochylony. Szerokość zadu mierzona pomiędzy guzami biodrowymi nie powinna być mniejsza niż 8 cm.
Klatka piersiowa: na przekroju owalna, nie jest wąska, ale nie jest szersza od zadu. Długa, pojemna, głęboka sięga prawie do łokcia. W okolicy łopatek jest bardziej płaska, następnie stopniowo rozszerza się aż do żeber rzekomych, które są krótkie, widziane z profilu stanowią początek podkasania. Żebra są długie, lekko wydatne. Klatka piersiowa jest bardziej wypukła w stosunku do stawu barkowego.
Brzuch: mocno podkasany. W stronę brzucha linia dolna gwałtownie unosi się ku górze.
Ogon: Sierpowaty lub szablasty, nisko osadzony, wąski, długi. Przeciągnięty pomiędzy tylnymi kończynami powinien sięgać do guza biodrowego. Jest ozdobiony obfitym pióropuszem. Kiedy pies stoi swobodnie ogon opada ku dołowi. W akcji noszony jest uniesiony, ale nie powyżej linii grzbietu.
Kończyny:
Kończyny przednie: Suche, muskularne, widziane z przodu idealnie proste i równoległe. Wysokość kończyn przednich mierzona od łokcia do podłoża jest równa lub nieco większa od polowy wysokości w kłębie.Łopatki: Łopatki są długie i ukośnie ustawione.Ramię: umiarkowanie ukośne, jego długość jest nieco większa od długości łopatek. Kąt łopatkowo-ramienny dobrze wyrażony. Łokcie: Znajdują się w płaszczyznach równoległych do pośrodkowej płaszczyzny ciała.Przedramię: Suche, długie, w przekroju owalne, widziane z przodu wąskie, widziane z profilu szerokie. Śródręcze: Ustawione lekko ukośnie w stosunku do ziemi.
Kończyny tylne: Widziane z tyłu: proste, równoległe, nieco szerzej rozstawione od kończyn przednich. Kiedy pies stoi swobodnie pionowa linia prosta opuszczona od guza kulszowego powinna przechodzić przed środkową częścią stawu skokowego i śródstopia.
Uda: Dobrze umięśnione, długie, ukośnie osadzone. . Podudzie: Długie, muskularne, ukośnie osadzone. Staw kolanowy i skokowy: Dobrze rozwinięte, szerokie, suche, wszystkie kąty powinny być wyraźne. Śródstopie: jest niedługie, ustawione prawie pionowo. Wszystkie stawy są dobrze ukątowane.
Łapy:
Suche, wąskie, o wydłużonym owalu, tzw: „łapy zajęcze”, palce wysklepione i zwarte. Pazury długie, mocne, dotykające ziemi.
Chody: Poza polowaniem typowym chodem borzoja jest wydłużony kłus, swobodny, bardzo sprężysty. Podczas polowania wyjątkowo szybki galop o foulees o duże amplitudzie.
Skóra: Elastyczna.
Wielkość: Pożądana wysokość w kłębie 75 do 85 cm samce i 68 do 78 cm suki. U samców wysokość w kłębie jest równa lub nieco większa od wysokości w najwyższym punkcie zadu do ziemi. U suk wysokości te są równe. Osobniki których wzrost przekracza maksymalną wysokość są dopuszczalne pod warunkiem, że zostanie zachowana typowa budowa.

Wady budowy

Wszelkie rozbieżności z powyższym wzorcem powinny być uważane za wady powodujące obniżenie oceny w zależności od stopnia wyrażenia, a w szczególności:

Zęby: Małe, nienormalnie zużyte. Brak jednego przedtrzonowca P2. Brak przedtrzonowców P1 lub trzonowców M3 nie jest brany pod uwagę.
Wady poważne:
Wygląd ogólny: Krępy wygląd, krótki tułów, Kościec ciężki, Kości okrągłe.
Głowa: Limfatyczne tkanki. Klinowato ścięta kufa,Stop bardzo wyraźnie zaznaczony, Łuki jarzmowe bardzo wyraźnie zaznaczone, Guz potyliczny nie zaznaczony.
Zęby: Brak jednego przedtrzonowca P3, jednego przedtrzonowca P4 (żuchwa), jednego trzonowca M1 (w szczęce), jednego trzonowca M2.
Oczy: Głęboko osadzone, żółte lub jasne, zbyt wąska szpara powiekowa, widoczna trzecia powieka.
Uszy: Grube, ciężkie, o zaokrąglonych końcach.
Szyja: Widoczne podgardle.
Grzbiet: Słaby, prosty u samców.
Zad: Spadzisty.
Brzuch: Obwisły, niedostatecznie podkasany.
Ogon: Gruby, w akcji nisko noszony.
Kończyny przednie: Kąt łopatkowo-ramienny zbyt rozwarty (stroma łopatka). Łokcie zwrócone na zewnątrz lub do wewnątrz. Przedramię o okrągłym przekroju. Przedramię krzywe lub odbiegające od pionu. Wyraźne zgrubienia na nadgarstkach. Słabe śródręcze.
Kończyny tylne: O nadmiernie głęboki kątowaniu lub kątowanie zbyt strome. Postawa krowia lub beczkowata (stawy skokowe zwrócone do wewnątrz lub na zewnątrz)
Łapy: Tendencja do szerokich, grubych, okrągłych łap, łapa „kocia”, łapa płaska, palce szeroko rozstawione.
Umaszczenie: Cętkowanie na tułowiu w innym odcieniu niż kolor podstawowy.
Wady dyskwalifikujące:
Zachowanie i charakter: Agresywny lub lękliwy.
Zęby: Przodozgryz lub tyłozgryz. Zgryz niesymetryczny. Brak jednego siekacza, kła lub łamacza (P4 w szczęce i M1 w żuchwie). Brak więcej niż 4 zębów bez względu na to jakich. Złe ustawienie jednego lub obu kłów w żuchwie, które może powodować zranienia dziąseł, szczęki lub podniebienia, gdy pysk jest zamknięty.
Oczy: Różnokolorowe.
Ogon: W kształcie korkociągu, załamany (kręgi zrośnięte), obcięty, nawet częściowo.
Kończyny tylne: Obecność wilczych pazurów.
Umaszczenie: Brązowe (czekoladowy), niebieskie (błękitne).

Galeria

Borzoj1
Aby zobaczyć całą galerię, kliknij tutaj.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki