Fandom

Psy i szczeniaki Wiki

Akita Japońska

146stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarz1 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Akita Japońska
Akita japońska 1.jpg
Charakterystyka Średniej wielkości pies o typowej dla psów pierwotnych budowie
Waga
  • Pies: 35-45 kg
  • Suka: 25-35 kg
  • Wysokość
  • Pies: 67 cm (+/-3cm)
  • Suka: 61 cm (+/-3cm)
  • Sierść Szata średniej długości, gęsta i miękka
    Umaszczenie Sierść może być biała, czerwona, sezamowa lub pręgowana
    Kraj patronacki Japonia
    Klasyfikacja
  • FCI: grupa V, sekcja 5, wzorzec nr 255
  • AKC: Working
  • ANKC: Grupa 6 - (Utility)
  • CKC: Grupa 3 - Working Dogs
  • KC(UK): Utility
  • NZKC: Utility
  • UKC: Grupa 5 - Northern Breed
  • Akita japońska - (z jap. 秋田犬) Akita inu; jap. inu: pies pol. z jap. akita pies. Rasa ta zaliczana jest do psów pierwotnych i szpiców, wychodowana w Japonii, głównie do walk psów i potem tresowana do doskonałości - pies wykonuje polecenia i użytkowanie do polowań. Nie podlega próbom pracy.

    Historia rasyEdytuj

    Nazwa rasy pochodzi od perfektury Akita w północnej części Japonii. Akita to rasa myśliwskich szpiców japońskich, przeznaczona pierwotnie do walk psów i do polowania na grubą zwierzynę - dzika, jelenia i czarnego niedźwiedzia oraz do ciągnięcia ciężkich ładunków. Przodkowie tej rasy przybyli do Japonii z pierwszą falą imigrantów zwanych Ainu oraz z kolejnymi osadnikami – poczynając od około 15 000 lat p.n.e. po 300 lat p.n.e.. Były to m.in. zwierzęta w typie psa torfowego pochodzącego z kontynentu, a rozpowszechnionego w Neolicie. Za bezpośredniego praprzodka japońskich szpiców uznaje się nieistniejącego dzisiaj nippona inu, który był znacznie mniejszy w porównaniu do współczesnego akita inu.

    Akity istniały na Wyspach japońskich 5000 lat temu i towarzyszyły samurajom. Zajmują stałe miejsce w Japońskiej Mitologii. W japońskiej literaturze akita jest rasą starą i rodzimą, z posiadaniem której wiązały się określone wierzenia. Psy te cieszyły się wielkim poważaniem i stanowiły dużą wartość.

    Następne stulecia, obfitujące w wojny, a później i II wojna światowa drastycznie przetrzebiły pogłowie tej rasy. Dopiero powstanie silnego ruchu na rzecz zachowania kulturowej tradycji Japonii przyniosło renesans rasy. Japońskie Ministerstwo Wychowania w 1931 r. uznało rasę akita inu za dziedzictwo kulturowe i przyznało dotacje rządowe dla hodowli tych psów.

    Japoński wzorzec rasy pochodzi z 1938 roku. Postanowiono, by w hodowli unikać psów szczególnie masywnych, których wygląd sugerował domieszkę krwi molosów, wprowadzoną na przełomie wieków dla uzyskania psów najlepiej nadających się do walk.

    KlasyfikacjaEdytuj

    W klasyfikacja FCI rasa ta została zaliczona do grupy 5 – Szpice i psy w typie pierwotnym, w sekcji 5 – Szpice azjatyckie i rasy pokrewne. Nie podlega próbom pracy co zostało wspomniane (do uzyskania praw hodowlanych lub championatu międzynarodowego nie są wymagane wyniki konkursów lub zawodów). Ostatnie zmiany we wzorcu pochodzą z dnia 13 marca 2001 r.

    Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących.

    WyglądEdytuj

    Szata Edytuj

    Wzorzec przewiduje umaszczenie białe, czerwone, pręgowane i sezamowe (czyli czerwona sierść z czarnymi końcówkami). Każde umaszczenie oprócz białego musi mieć białe znaczenia (urajiro) po bokach kufy, na policzkach, po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona, po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych.

    Charakter i zachowanieEdytuj

    Akity jako psy myśliwskie znane są z uporu i zawziętości w walce, a także z pasji łowieckiej. To rasa psów niezależnych, mających zdecydowany charakter. Wymagają konsekwentnego prowadzenia, ale równocześnie i łagodnego. Akita jest psem o wysokim stopniu dominacji oraz potrzebie wyraźnej hierarchii w grupie. Jest nieufny wobec obcych ludzi. Nie toleruje innych psów.

    Zdrowie i pielęgnacjaEdytuj

    Okresy zmiany sierści wymagają zintensyfikowanej pielęgnacji. Jest to pies o średniej potrzebie ruchowej. Szczenięta powinny od maleńkości mieć kontakt z człowiekiem. Mogą chorować na skręt żołądka. Dysplazja stawów biodrowych rzadko występuje u tej rasy. Akity są również zagrożone chorobami oczu oraz skóry (np. sebaceous adenitis).

    Populacja Akita (inu) japońskiejEdytuj

    Do Polski pierwszą akitę zaimportowano w 1990 roku z Norwegii. Była to szara suka Manatsu-Rei. Natomiast pierwszego akitę w "czystym" japońskim typie, o czerwonej barwie sierści, sprowadzono w 1993 roku z Holandii. Od tamtej pory stale popularność tej rasy wzrasta. W Stanach Zjednoczonych zainteresowanie tą rasą zaowocowało powstaniem Akity Amerykańskiej.

    Fakty, o których warto wiedziećEdytuj

    • Akita to historyczny symbol psiej wierności – przykładem jest opowieść o psie Hakchitō, który przez prawie 10 lat czekał na powrót swego pana Ueno, który zmarł nagle w miejscu pracy do dziś stoi tam pomnik wspominanego psa (również w innych krajach).
    • Akitami są również główni bohaterowie anime i mang z serii Ginga (j.jap Droga Mleczna). Są to Ginga Nagareboshi Gin, oraz Ginga Densetsu Weed (jak i wiele pomniejszych serii). Akity postrzegane są tutaj jako silne, wytrzymałe i mądre. Członkowie głównego rodu akit potrafią wykonać niemożliwy dla prawdziwych psów atak - Zetsu Tenrou Battouga.

    GaleriaEdytuj

    Shiba Inu Kazumi.jpg
    Aby zobaczyć całą galerię, kliknij tutaj.

    Więcej w Fandom

    Losowa wiki